ก่อนอื่นต้องแจ้งให้ทราบก่อนว่า บทความนี้ไม่ได้ส่งเสริมให้ท่านไปทำร้ายเสือเพื่อที่จะเอาเล็บมานะครับ ไม่ได้สนับสนุนให้ท่านไปหาเขี้ยวเล็บเสือมา ผมเองก็ไม่มี เราเพียงแต่เสนอความเชื่อของคนเท่านั้น
มีคนเคยถามผมว่า “ระหว่างเล็บเสือกับเขี้ยวเสือ สิ่งไหนถึงเหยื่อก่อน” ผมก็ตอบว่าเล็บถึงเหยื่อก่อน แต่เขี้ยว (ปาก) ได้กิน ^_^ อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้ หลายคนจึงมีความชื่นชอบเล็บเสือ อยากได้เล็บเสือมาครอบครอง เพราะเชื่อว่าสามารถตะปบทรัพย์มาให้เราได้ คนที่อยากได้คงจะคิดว่าตนเองเป็นเขี้ยวหรือมีเขี้ยวสำหรับกินอยู่แล้ว แต่ขาดแต่เล็บเครื่องเกาะเกี่ยวเหนี่ยวทรัพย์มาให้เรา ส่วนเราที่เป็นเขี้ยวมีแต่รอกินอย่างเดียว
วิธิเลือกเขี้ยวเสือตามความเชื่อ
- พวกที่ชื่นชอบในเล็บเสือ เขาจะเลือกเล็บเสือที่โค้งงอให้มากที่สุด เพราะพวกเขามีความเชื่อว่าจะสามารถตะปบได้ดี เกาะเหนี่ยวทรัพย์ เกาะเกี่ยวเหนี่ยวสิ่งที่เขาต้องการมาได้ดี และมีความเชื่อว่านั่นเป็นเล็บของเสือแก่ที่มีตบะแก่กล้ามาก
อานุภาพของเล็บเสือ
ต้องขอย้ำอีกว่า นี่เป็นความเชื่อ ทางเราไม่สนับสนุนให้ท่านไปแสวงหามาใช้ เราเพียงแต่เขียนบทความเป็นความรู้เท่าน้ั้น ซึ่งพวกที่ชื่นชอบในเล็บพวกเขามีความเชื่อว่า
- เล็บเสือสามารถตะปบทรัพย์ นำทรัพย์สิน เงินทอง สิ่งที่เขารัก แม้แต่คนรักมาให้พวกเขาได้
- สำหรับผู้ที่ทำการค้าขาย เชื่อว่าเล็บเสือสามารถเกาะเกี่ยวเหยื่อคือลูกค้าเข้ามาร้านค้าได้
- สำหรับผู้ที่จีบสาว ก็มีความเชื่อว่าเล็บเสือสามารถตะปบสาว ๆ มาให้ตนได้
- นอกจากพวกเขามีความเชื่อว่า เล็บเสือสามารถตะปบทรัพย์ เกี่ยวทรัพย์มาให้แล้ว พวกเขายังมีความเชื่ออีกว่า เล็บเสือสามารถรักษาทรัพย์สิน เงินทอง ลูกค้า และคนรักของพวกเขาไว้ไม่ให้ไปไหน ประมาณว่าเกี่ยวรั้งไว้ รอเวลากินอย่างเดียว
- พวกเขามีความเชื่อว่า เล็บเสือ เป็นมหาอำนาจราชศักดิ์ ตัวแทนแห่งชายชาตรี หรือมหาอำนาจ ผู้คน สัตว์อื่นเป็นต้องเกรงขาม
- มีความเชื่อว่า เล็บเสือเป็นเมตตามหานิยม มองทีไรก็ไม่เบื่อ
คาถากำกับเขี้ยวเสือ เล็บเสือ
อะหัง พะยัคโฆ ตะวัง สูกะโร ธะนัง ลาภัง ปิยัง มะมะ
คาถานี้ เป็นมหาอำนาจยิ่งนัก ผู้คน และสัตว์น้อยใหญ่เกรงขาม มีเคล็ดลับใช้เกี่ยวกับการค้าขายอยู่ว่า ให้สวดในใจในขณะที่ลูกค้าเข้ามาซื้อของเป็นรายแรกในแต่ละวัน
บทความแนะนำ ควรอ่าน เสือ สายเครื่องราง ขลังทุกส่วน
ตามรอยพยัคฆา ที่มาของคำว่าเขี้ยวไห
บทความนี้ และบทความอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ ผู้เขียนมีเจตนาในการนำเสนอความเชื่อความศรัทธาของคนในยุคหนึ่ง หรือของกลุ่มชนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาให้ท่านทำการแสวงหามาเพื่อบูชาแต่อย่างใด ผมเองก็มีแต่เพียงภาพถ่ายเท่านั้น
