พญาอิ่นเทวดาหลงห้อง จัดสร้างสืบสานตำนานอิ่นล้านนาแต่โบราณตามตำราวิชาการสร้างอิ่นของพระครูบาวิชัยยะ (ครูบาวัดไม้ฮุง) และตำราพระครูบาสุนันทคุณ โดย พระอาจารย์อภิวัฒน์ อินทวณฺโณ แห่งสำนักวัดทุ่งโป่ง เมืองปาย จ.แม่ฮ่องสอน ในปี 2560 โดยได้สร้างทั้งหมด 4 เนื้อด้วยกัน มี ทองคำ,เนื้อนาก, เนื้อเงิน, เนื้อยาอิจฉาสะยะ สำหรับเนื้อเงินมีจำนวนการสร้าง 528 องค์ อิ่นสูง1.5 เซนติเมตร ขนาดพกพา ใส่หลอดแก้วก็สวย เลี่ยมก็งาม โดยมากนิยมเลี่ยมเงิน เลี่ยมทองใส่กระเป๋าพกติดตัว ใต้ฐานบรรจุตะกรุดเงิน+พะยองคำ+ยาปิยะเก่าทั้ง 6 ชนิดของครูบาวัดไม้ฮุง ครบเครื่องเรื่องปิยะรักใคร่มหาเมตตา มหาเสน่ห์ มหาละลวย ค้าขายคล่องกินสะดวก คนหลง เทวดารักษา คุ้มครองกายา เมตตาดีนักแล
สีผึ้งพะยองคำ คืออะไร
สีผึ้งพะยองคำ หรือสีผึ้งผสมทองคำ ของครูบาวิชัยยะ สิริวิชชโย (ครูบาวัดไม้ฮุง) จ.แม่ฮ่องสอน สีผึ้งพะยองคำครูบาไม้ฮุงนี้ถือเป็นอีกหนึ่งตำนานของสีผึ้งที่หายากและมีคุณค่ามากที่สุดของจังหวัดแม่ฮ่องสอน หรือจะเรียกว่ามากที่สุดแห่งเมืองเหนือก็ว่าได้ เพราะเป็น 1 ใน เก้าเครื่องรางที่กล่าวถึง ดังคำกล่าวที่ว่า
ผ้าม้าวัดบ้านเหล่า
ตะกรุดหนังนั้นเล่าวัดวังมุย
เก้ากุ่มนั้นวัดบ้านเด่น
ส่วนกุมารวัดป่าสัก
ลูกอมวัดปากกองฤทธ์เหลือร้ายขับไล่ผี
ถ้าวัวขลังวัดวังหงษ์
กะลาอันดับหนึ่งทุ่งม้านใต้หาใดปาน
ปรอทดีวัดบรรพตสถิต
พะยองคำผีหุง วัดไม้ฮุง
เก้าสิ่งล้วนมงคล คนล้านนาหาติดตัว
ข่ามคง เมตตา ทั้งเสน่ห์ รอดพ้นจากภัย
วิธีการสร้างสีผึ้งพะยองคำ ของครูบาวิชัยยะ สิริวิชชโย (ครูบาวัดไม้ฮุง)
การสร้างสีผึ้งพะยองคำนั้นมีกรรมวิธีการสร้างที่ค่อนข้างแปลกพิศดารอยู่ไม่น้อย ซึ่งกว่าจะสำเร็จได้นั้นต้องอาศัยสถานที่สำหรับหุงสีผึ้งพะยองคำถึงสามที่ หุงสามครั้ง คือ
- ที่อุโบสถ
- ทางสามแพร่ง
- ป่าช้าผีตายท้องกลม
แรกเริ่มของการทำพิธีหุงสีผึ้งพะยองคำนั้น ท่านจะทำต่อหน้าพระประธานในอุโบสถ นัยว่าสถานที่แห่งนี้เป็นที่ทำสังฆกรรมของพระสงฆ์ เป็นที่เกิดความสมัครสามัคคีของหมู่คณะ และยังเป็นสถานที่เกิดใหม่จากที่ดีบ้างไม่ดีบ้าง มาสู่ที่ดีกว่าเป็นบุคคลที่ดีที่สังคมยกย่องนับถือนั่นคือพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา
จากนั้นท่านก็จะนำไปหุงตรงทางสามแพร่ง นัยว่าเป็นสถานที่ที่คนมารวมกัน มาพบปะพูดคุยหัวเราะสนุกสนานรื่นเริงกัน เป็นสถานที่นัดพบนักเจอกัน ท่านจะทำการหุงสีผึ้งจนกว่าคนที่ผ่านไปมาถามขึ้นว่า “ครูบาทำอะไรครับ” ท่านก็จะตอบว่า “ทำยาวิเศษโอสถทิพย์ ที่บันดาลให้คนที่พกพามีความร่ำรวย เป็นมหาเสน่ห์อย่างยิ่ง” ถึงจะสำเร็จการหุงสีผึ้งพะยองคำอีกเป็นครั้งที่สอง
ต่อมาพิธีที่สามซึ่งเป็นพิธีสุดท้ายที่ท่านจะทำพิธีหุงสีผึ้งพะยองคำ ซึ่งเป็นพิธีสำคัญต้องเฝ้ารอเวลานานกว่าจะได้ทำพิธี คือเมื่อท่านทราบข่าวจากลูกศิษย์ว่ามีหญิงสาวตายท้องกลม ที่เป็นลูกคนแรกผู้ชาย ถูกฝังไว้ป่าช้า ท่านก็จะเดินทางไปทำพิธีเซ่นสรวงบัดพลี แล้วให้ลูกศิษย์ของท่านขุดนำศพผีตายท้องกลมนั้นขึ้นมา ทำการเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าใหม่ให้สวยงามและผัดหน้าทาแป้งแต่งตัวให้ศพนั้น แล้วพยุงนั่งให้ลูกศิษย์ของท่านที่เป็นชายพรหมจรรย์ มีหน้าดี มีอายุไม่เกิน 20 ปี เข้าไปโอบกอดศพนั้นจากข้างหลัง แล้วนำขันสัมฤทธิ์ที่บรรจุสีผึ้งนั้นวางบนมือของผีนั้น โดยที่ให้มือของผู้ชายคนนั้นซ้อนอยู่ มืออีกข้างก็ให้ถือไม้คนสีผึ้ง โดยมีมือของผู้ชายนั้นซ้อนอยู่เช่นกัน พูดง่าย ๆ คือตอนแรกให้ผู้ชายซ้อนมือของผีท้องกลม เพื่อให้ช่วยคนสีผึ้งไปก่อน เมื่อเริ่มพิธีก็ให้ชายนั้นประคองมือศพนั้นคนสีผึ้งไปเรื่อย ๆ ก่อน ส่วนครูบาท่านก็จะยืนบริกรรมคาถาอยู่ข้าง ๆ สักพักก็ให้ชายคนนั้นปล่อยมือจากศพผีตายท้องกลมนั้น ปล่อยให้ผีนั้นคนสีผึ้งเองไปเรื่อย ๆ เมื่อผีนั้นคนสีผึ้งไปก็จะทำท่ายกขึ้นดื่มด้วย นัยว่าผีนั้นจะดื่มสีผึ้งนั้นซึ่งเชื่อว่าเป็นยาโอสถทิพย์สุดวิเศษซึ่งจะทำให้ตนมีชีวิตขึ้นมาใหม่และเป็นอมตะ เมื่อผีนั้นยกสีผึ้งขึ้นจนใกล้จะถึงปากแล้ว ก็จะแย่งเอาขันสีผึ้งนั้นจากมือผีเสียก่อนที่ผีจะดื่มกิน แล้วจึงให้ศพผีนั้นกลับลงไปนอนในโลงเช่นเดิม ฝังให้เรียบร้อยตามเดิม ทั้งสามพิธีนี้จึงเป็นอันเสร็จพิธีของการสร้างสีผึ้งพะยองคำ ซึ่งมีคุณอันวิเศษสุดตามที่จะกล่าวต่อไป
อานุภาพแห่งสีผึ้งพะยองคำ
- ส่งผลด้านโชคลาภ วาสนา บารมี แก่ผู้บูชา ร่ำรวยเงินทอง ค้าขายดี เป็นเศรษฐี
- ด้านมหาเสน่ห์อย่างสุดยอด ชายรัก สาวหลง เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ตามแต่จะใช้ ผมว่าแค่ข้อแรก ถ้าเป็นจริงก็กินขาดแล้วครับ
ยาปิยะทั้ง 6 ชนิดของครูบาวัดไม้ฮุง
สำหรับเรื่อง ยาปิยะเก่า 6 ชนิดของครูบาวัดไม้ฮุงนั้น ผมพยายามหาข้อมูลว่าคืออะไร หมายถึงอะไร ทั้ง 6 ชนิดนี้ ได้แก่อะไรบ้าง แต่ก็ยังหาข้อมูลไม่เจอ เข้าใจว่าเป็นตำราทางพม่า ถ้าแปลตามตัว ปิยะ หมายถึงเป็นที่รัก เป็นที่เมตตา เป็นที่ชื่นชม (ของเทวดาและมนุษย์) คงจะเป็นตำราการทำผงยาทางเมตตาชั้นสูงของพม่าครับ
วิธีใช้ และอานุภาพของพญาอิ่นเทวดาหลงห้อง วัดทุ่งโป่ง
- พกพาอิ่นไว้กับตัวจะเกิดเป็นเมตตามหานิยม เป็นเสน่ห์ถูกตาถูกใจรักใคร่แก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก
- พูดดีมีปิยะวาจาน่ารักน่าฟัง ไพเราะเสนาะหูแก่คนทั้งหลาย
- ชายเห็นชายรัก หญิงเห็นหญิงชอบ แท้ต่างเพศ ต่างชาติ ต่างภาษาก็รักใคร่เอ็นดู
- พกอิ่นเข้าหาครูบาอาจารย์หรือผู้ใหญ่ท่านมีเมตตาต่อเรานักแล
- หากต้องออกจากบ้านเพื่อไปทำงานค้าขาย สัมมาอาชีพ ไปหาคนที่เรารัก หรือไปขอความช่วยเหลือจากใครก็ตาม ให้นำพญาอิ่นนี้ออกมาประพรมด้วยน้ำหอมแล้วจึงนำใส่มือตนเองประนมปลุกเสกด้วยคาถาอิ่นพญาอิ่น แล้วจึงทำการอธิษฐาน
- หากทำการค้าขาย ท่านว่าให้พกพาพญาอิ่นใส่ไว้ในกระเป๋าเงินหรือที่เก็บเงิน ก็จะช่วยให้ค้าขายดี เงินทองเข้ามาไม่ขาดสาย
- หากต้องการให้คนที่เรารักคิดถึงเรา รักเรา มาหาเรา ให้เอาใส่มือลูบคลำไปมาแล้วเอ่ยชื่อคน ๆ นั้น ทำหลาย ๆ ครั้ง และทำบ่อย ๆ
- หากเข้าหาผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่รัฐ ติดต่อการงาน เอามือซ้ายถืออิ่นเดินเข้าไปหา (กำไว้อย่างนั้น หรือเมื่อเจอหน้า ผ่านประตูบ้าน หรือที่ทำงานแล้วค่อยเก็บใส่กระเป๋าเสื้อไว้) เป็นที่รักยิ่ง ติดต่อการงานใด ๆ ก็สำเร็จ
- หากใช้จีบสาวทั่วไป ไว้ตกสะดือ
- ใช้อิ่นด้านกำบังให้นำอิ่นใส่ผ้าโพกไว้ตรงหน้าผาก
- หากวิ่งหนี ไม่ต้องการให้คนตามได้ทันหรือพบเจอ ให้เหน็บไว้ตรงเอวเขาไล่ไม่ทัน
- หากเข้าจำเป็นต้องชกต่อยต่อสู้เพื่อป้องกันตัว ให้เหน็บไว้รักแร้ (ตำราว่าไว้ แต่ผมว่า ถ้าเหน็บไว้รักแร้คงไม่ถนัดในการต่อสู้ป้องกันตัวแน่ ทางที่ดีเมื่อเกิดเรื่องกระชั้นชิด ถ้ามีเวลาก็ให้นำอิ่นขึ้นมาอมใส่ปากไว้ นึกถึงครูบาอาจารย์ และอธิษฐานต่อเทพต่ออิ่นให้ช่วยเหลือ ให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี)
- หากขึ้นโรงขึ้นศาลให้อธิษฐานไว้ตรงเอวจะชนะความแล (ตำราว่าไว้)
- แช่อิ่นในน้ำมันงากินเป็นแคล้วคลาดปลอดภัย (คงจะใช้เมื่อจำเป็น อย่างสมัยก่อนออกรบ หรือต้องเดินทางไปค้าขาย แคล้วคลาดจากโจรผู้ร้าย)
- แช่ในน้ำมันจันทร์กินสาวรักสาวรุมล้อมรักใคร่
- หากจะทำธุรกิจเรื่องใดให้ตั้งจิตอธิษฐานขอต่อพญาอิ่นให้ช่วยเหลือ จะประสบความสำหเร็จตามความมุ่งหมาย
คาถา พญาอิ่นเทวดาหลงห้อง วัดทุ่งโป่ง (เป็นภาษาเหนือ หรือเราจะพูดเป็นภาษาตนเองก็คงไม่ผิด ถ้าเรามีจิตศรัทธาแล้ว)
“โอมอิ่นอ้อย แม่น้อยใจตก หื้อนางกั๊ดอกวู่ร้องไห้ ใคร่ได้กูเตียมเงา โอมนะโม ข้าวอยู่กล่องลืมกิน โอมปะสะละเวหา โอมสวาหุมติด / โอมอิ่นอ้อย แม่น้อยใจติด หื้อฤทธิ์กูยำ หื้อคำกูปิ๊ด แต๊เนอเออนางรัก โอมสวาหุมติด”
หรือจะใช้คาถาสำหรับอิ่นนี้ ผมก็คิดว่าไม่น่าจะผิด ถ้าจิตศรัทธาแล้ว
นะรำพัน โมคิดถึง พุทนอนมิเต็มตา ธาให้ทุรนทุราย ยะให้มาหากู พุทโธละลวย ธัมโมละลวย สังโฆละลวย จิตติ นิมิตติ เอหิ จิตตัง มะยัง มะมะ
– (ภาพประกอบ พญาอิ่นเทวดาหลงห้อง จากร้าน คนเมือง ล้านนา2 ซึ่งอิ่นองค์นี้ผมได้บูชามาแล้วครับ)
– ขอบคุณข้อมูลจาก จากพระอาจารย์อภิวัฒน์ วัดทุ่งโป่ง เมืองปาย จ.แม่ฮ่องสอน ซึ่งผมได้ดัดแปลงข้อความใหม่
