7 ขึ้นตอนวิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี

วิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี
วิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี

วิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี

วิธีที่ผมเขียนนี้ เป็นวิธีที่ผมปฏิบัติและเขียนขึ้นเอง อาจจะเหมือนหรือแตกต่างจากสำนักอื่น (เหมือนนั่นแหล่ะดี จะได้ไม่ขัดแย้งกัน หรืออาจจะแตกต่างวิธีการปฏิบัติบ้างนิดหน่อย แต่จุดหมายอยู่ในแนวทางเดียวกัน)

การอธิษฐานลูกแก้ว ก็คืออุบายวิธีการฝึกสมาธิอย่างหนึ่ง จัดเข้าในสมถกรรมฐาน ยังไม่ได้ยกขึ้นสู่วิปัสสนากรรมฐาน ฉะนั้น ควรทำหลังจากสวดมนต์ไหว้พระเรียบร้อยแล้ว

  1. หากมีลูกแก้วที่ใส ขนาดเล็กเท่าไข่ไก่ ขนาดใหญ่เท่าผลมะตูม ให้นำมาวางไว้ข้างหน้าที่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน เพ่งลูกแก้วพร้อมภาวนาว่า พุทโธ ๆ ๆ ไปเรื่อย ๆ หลับตาบ้าง เพ่งบ้าง จนเกิดมโนภาพเห็นเป็นลูกแก้วแม้ในขณะหลับตา
  2. กำหนดนิมิต หรือมโนภาพให้ลูกแก้วนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ (หรือจะเล็กลง-ใหญ่ขึ้นก็ได้ ถ้าคุณกำลังเพลินกับนิมิตอยู่)
  3. กำหนดนิมิตหรือสร้างมโนภาพน้อมลูกแก้วนั้นเข้ามาสู่ตัวเรา โดยให้ลูกแก้วนั้นครอบตัวเรา เหมือนว่าเรานั่งอยู่ในลูกแก้วนั้น
  4. เมื่อลูกแก้วครอบตัวเราแล้วทำการภาวนาคาถา ดังนี้
    พุทธัง สัตตะรัตนะมะหาปะการัง สะระณัง คัจฉามิ
    ธัมมัง สัตตะรัตนะมะหาปะการัง สะระณัง คัจฉามิ
    สังฆัง สัตตะรัตนะมะหาปะการัง สะระณัง คัจฉามิ

    หรือสั้น ๆ ว่า พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ
  5. กำหนดจิตอธิษฐานตามความปรารถนา
  6. กำหนดจิตสร้างนิมิตหรือมโนภาพให้ลูกแก้วขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ขยายครอบบ้าน คนในครอบครับ ญาติมิตร ครอบบริเวณบ้าน หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ ประเทศ โลก ขยายครอบจักรวาลไม่มีที่สิ้นสุด
  7. ทำการแผ่เมตตาไปด้วยทุกจุดที่รัศมีลูกแก้วไปถึง
7 ขึ้นตอนวิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี
7 ขึ้นตอนวิธีอธิษฐานลูกแก้ว ปรับภพภูมิ หนุนชะตา แผ่บารมี

ท่านสามารถให้ลูกแก้วอะไรก็ได้ที่ใสสะอาด อันที่จริงไม่บังคับขนาด แต่หากเล็กเกินไปอาจจะกำหนดนิมิตยาก หากใหญ่เกินไปจิตอาจจะรวมยาก

หากนำกรรมฐาน 40 มาเปรียบเทียบ เป็นได้ ดังนี้

  • พุทธานุสติ คือระลึกถึงพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ ด้วยการภาวนาว่า พุทโธ
  • อาโลกกสิณ คือนึกแสงสว่างแห่งดวงแก้วเป็นอารมณ์
  • เมตตา คือการแผ่ความปรารถนาดีไปยังสรรพสัตว์ โดยไม่สิ้นสุด ไม่มีประมาณ เรียกว่าอัปปมัญญา