สายพรายนั้น ผมได้กล่าวถึงแล้วในบทความ คนคิดที่จะเล่นสายพรายต้องอ่าน รู้ก่อนเคลิ้มตามกระแส บทความนี้ผมกล่าวถึงเครื่องรางสายมงคล โดยเฉพาะสีผึ้งสายว่านมงคล ผงพุทธคุณต่าง ๆ
ผมมีความเชื่อว่า สิ่งที่มีลักษณะธาตุเหมือนกัน จะดึงดูดซึ่งกันและกันมา ซึ่งอาจจะมีใจของเราด้วยนั้นแหล่ะเป็นตัวหลัก วัตถุธาตุอาจจะเป็นตัวประสานกันก็ได้ อย่างผมได้แพะตัวแรกมา ก็ไม่คิดว่าจะชอบแพะเท่าไหร่นะ แต่จากนั้นแพะตัวที่สองที่สามก็ตามมา ได้พระทองคำมา พระองค์ที่สองที่สามก็ตามมาครับ หรือมาในลักษณะแบบอื่นก็มี คือดึงดูดธาตุในทางบวกคือทำให้เราปลื้มใจสุขใจในการที่ได้รับมา
กล่าวถึงสีผึ้งก็เหมือนกัน ทำไมผมถึงชอบสีผึ้งแนวว่านมงคล ผงพุทธคุณต่าง ๆ เพราะมีความเชื่อว่า
- เชื่อในอิทธิคุณของว่านต่าง ๆ เชื่อในคุณวิเศษของว่านต่าง ๆ ที่นำมาเป็นมวลสารในการทำสีผึ้ง
- เชื่อในผงวิเศษที่พระเกจิครูบาอาจารย์ที่ท่านได้ทำได้ลบผง ซึ่งท่านมีขั้นตอนในการทำ มีความขลังมีความศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ทำเสร็จ ท่านได้ร่ำเรียนวิชาอาคมมาเป็นอย่างดี
- มีความเชื่อว่าวัตถุธาตุที่มีลักษณะเดียวกัน หรือมีคุณอย่างเดียวกันจะดึงดูดสิ่งที่มีคุณเหมือนกันมา เช่น ว่านมีชื่อว่าเงิน ก็จะดึงดูดเงินมา ว่านชื่อสาวหลง ก็จะทำให้สาวหลง เป็นต้น
- เชื่อในวัตถุธาตุที่มีลักษณะเดียวกัน หรือมีคุณอย่างเดียวกันจะดึงดูดสิ่งที่มีคุณเหมือนกันมา เช่น สีผึ้ง เป็นของหอม มีกลิ่นหอม ก็ย่อมดึงดูดสิ่งหอม ๆ เข้ามา ก็คือสิ่งที่เราชอบใจ นั่นแหล่ะ ของหอมสำหรับเราคืออะไรล่ะ สาว ๆ ไหม เงินทองไหม ลาภยศ สุข สรรเสริญไหม เป็นต้น
- เชื่อมั่นในการทำ การอธิษฐานจิตของพระอาจารย์ผู้ทำ ก่อนที่ท่านจะทำ ท่านมีการสะสมว่านยาด้วยตัวท่านเอง บางองค์ท่านเลี้ยงว่านเอง ทำน้ำพระพุทธมนต์รดทุกวัน เสกทุกวัน และพระเกจิอาจารย์ที่ทำสีผึ้งแนวนี้ ส่วนมากเมตตาเป็นเยี่ยมครับ ท่านผ่านสมถะและวิปัสสนากรรมฐานมา ผ่านการธุดงค์ฝึกฝนตนเองมา แม้ท่านไม่ทำสีผึ้งอะไรเลย องค์ท่านก็เป็นเมตตาอยู่แล้ว เพราะท่านมีดีอยู่แล้ว
เรื่องนี้ ก็แล้วแต่ความชอบของแต่ละคนนะครับ ผมไม่กล่าวว่าใครชอบแนวพรายผิดหรือไม่ดี ใครชอบแนวว่างมงคลดีกว่า สายพรายนั้น ถ้าจะให้ผมกล่าวตามความคิดเห็นส่วนตัวแล้ว ผมไม่ชอบส่วนผสมที่ทำมาจากชิ้นส่วนของศพ อันที่จริงพรายน่าจะเป็นนามธรรม พรายก็น่าจะหมายถึงดวงวิญญาณหรือจะเรียกว่าผี หรือเทพก็แล้วแต่ แต่เป็นสิ่งที่เรามองไม่เห็น พรายไม่ใช่ตัวชิ้นเนื้อหรือวัตถุที่จับต้องได้ ฉะนั้น ผมสามารถเลี้ยงพรายได้โดยที่ไม่ต้องมีวัตถุชิ้นเนื้อของมนุษย์อยู่ด้วย พราย ดวงจิตวิญญาณ เทพ ซึ่งผมเลี้ยงพวกเขาทุกวัน ด้วยการทำบุญ สวดมนต์ แผ่เมตตา แล้วอุทิศส่วนบุญไปให้ พราย ดวงจิตวิญญาณ มีอยู่ทุกหนทุกแห่งบนโลกนี้ ไม่มีที่ตรงไหนที่ไม่เคยมีสัตว์ตาย ฉะนั้น เราสามารถอุทิศบุญให้ดวงวิญญาณได้ทุกที่ ทุกวัน บุญย่อมเป็นที่ต้องการของสัตว์ทุกหมู่เหล่า แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
