เมื่อช่วงเย็นของวันที่ 18 เม.ย. 2564 ที่ผ่านมา หนุ่มรับเหมาก่อสร้างนั่งถ่ายรูปคู่กับลูกสาวบนสะพานเขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยมีภรรยาเป็นคนถ่ายให้ แต่หนุ่มวัย 44 อยากได้ภาพเท่ห์ ๆ ที่มีเขื่อนลำปาวสวย ๆ ในยามเย็นเป็นพื้นหลัง จึงได้ขึ้นนั่งบนราวสะพาน แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้นในชั่วพริบตาต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก เขาได้พลัดตกจากราวสะพาน โชคร้ายที่ไม่ได้ตกด้านหน้าแต่ตกด้านหลังสู่น้ำเขื่อนลำปาวสูงราว 30 เมตร ตรงบริเวณน้ำลึกกว่า 5.70 เมตร หน่วยกู้ภัยใช้เวลาค้นหาหลายชั่วโมงไม่พบจึงต้องหยุดเพราะความมึดเป็นอุปสรรค์ อนิจจา หนุ่มใหญ่อนาคตยังใสกลายเป็นศพพบในเวลาเช้าวันรุ่งขึ้น
ผมต้องขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิตด้วยครับ ที่ท่านต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักเป็นหลักของครอบครัวไปอย่างกระทันหันโดยไม่คาดคิดมาก่อน และขอนำเรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์เตือนใจไม่ให้ประมาท
- คนส่วนมากรู้สถานที่เกิด แต่ไม่รู้สถานที่ทิ้งร่างกาย จึงตายได้ทุกเมื่อ
- ชีวิตคนเราเหมือนยืนอยู่บนเส้นด้าย พลาดเมื่อไหร่ตายได้ทันที
- ชีวิตคนเราสั้นเหมือนหยาดน้ำค้าง รอแต่วันเหือดแห้งไปในยามเมื่ออาทิตย์ขึ้น
- ทุกคนเหมือนนักโทษที่ถูกตัดสินประหารชีวิตแล้ว รอแต่วันเวลาลงอาญาเท่านั้น ซึ่งไม่รู้ว่าวันไหน เมื่อไหร่
- บางเรื่อง บางเหตุการณ์เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว แล้วเราไม่สามาถกลับมาแก้ตัวหรือแก้ไขได้อีก
- คำว่า “ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย” ยังใช้ได้อยู่ ฉะนั้น จงอย่าประมาท
- ในเหตุการณ์นี้ ราวสะพานเขามีไว้สำหรับกั้นคน ไม่ได้มีไว้ให้นั่ง ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน ฝนตกหรือแดดออก ลื่นหรือไม่ลื่นก็ห้ามนั่ง
