พุทธคาถาบทนี้ เหมาะสำหรับใช้เป็นคาถาหรือบทสวดมนต์สำหรับส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
ภัทเทกะรัตตะคาถา บทสวดส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
| อะตีตัง นานวาคะเมยยะ | นัปปะฏิกังเข อะนาคะตัง |
| ยะทะตีตัมปะหีนันตัง | อัปปัตตัญจะ อะนาคะตัง |
| ปัจจุปปันนัญจะ โย ธัมมัง | ตัตถะ ตัตถะ วิปัสสะติ |
| อะสังหิรัง อะสังกุปปัง | ตัง วิทธา มะนุพ๎รูหะเย |
| อัชเชวะ กิจจะมาตัปปัง | โก ชัญญา มะระณัง สุเว |
| นะ หิโน สังคะรันเตนะ | มะหาเสเนนะ มัจจุนา |
| เอวัง วิหาริมาตาปิง | อะโหรตตะมะตันทิตัง |
| ตังเว ภัทเทกะรัตโตติ | สันโตอาจิกขะเต มุนีติ |
ภัทเทกรัตตคาถา แปล
ผู้มีปัญญา ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรตั้งความหวังกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง, สิ่งที่ล่วงไปนั้น ก็ได้ล่วงไปแล้ว สิ่งที่ยังไม่มีมานั้น ก็ยังไม่มาถึง, ก็ผู้ใดเห็นแจ้งชัดในสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ณ ที่นั้น ๆ แล้ว ใจไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน และผู้ที่ทราบชัดถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว สิ่งที่ยังไม่มาถึง และไม่มีความง่อนแง่น คลอนแคลนในเหตุปัจจุบันนั้นแล้ว พึงพอกพูนความรู้นั้นให้มากยิ่งขึ้น
ความเพียรเพื่อเผากิเลส ควรทำในวันนี้เท่านั้น ก็ใครเล่าจะสามารถรู้ได้ว่าความตายจะมีในวันพรุ่งนี้ก็ได้, ไม่มีใครที่จะสามารถต่อสู้กับพญามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ได้,
ผู้เป็นบัณฑิตย่อมกล่าวสรรเสริญผู้มีธรรมเครื่องเผากิเลสเป็นเครื่องอยู่ผู้มีความเพียรแผดเผากิเลสทั้งกลางวันกลางคืนนั้นแล ว่าเป็นมุนีผู้สงบ เป็นผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ ดังนี้แล ฯ
พุทธคาถาบทนี้พระพุทธองค์ทรงแสดงในภัทเทกรัตตสูตร ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ กล่าวถึงวันคืนที่ล่วงไปผ่านไปจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ปีแล้วปีเล่า
แม้วันคืนจะล่วงไปทุกวันอย่างไม่มีการหวนกลับ แต่ผู้มีปัญญาทราบดังนี้แล้วก็ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรตั้งความหวังกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง, สิ่งใดล่วงไปแล้วนั้น ก็เป็นอันล่วงไป สิ่งใดที่ยังมาไม่ถึง ก็เป็นอันมายังไม่ถึง, ผู้ที่รู้สิ่งที่ควรทำในปัจจุบัน ไม่ซัดส่ายไปในอดีตและอนาคต ย่อมประสบความสำเร็จในชีวิต
การลงมือทำด้วยความเพียร ควรทำในวันนี้ทันที เพราะเราไม่สามารถจะรู้ได้ว่าพรุ่งนี้จะมีโอกาสได้ทำไหม, ไม่มีใครสามารถต่อรองกับความตายที่สามารถเกิดขึ้นรอบด้านได้ (เสนาของพญามัจจุราช เป็นต้นว่า เจ็บป่วย ไฟ มีด ศรัตรา ที่ทำให้ตาย เราถูกจ้องอยู่ ถูกตัดสินให้ตายแล้ว รอแต่ว่าจะให้ตายเมื่อไหร่เท่านั้นเอง)
บัณฑิตย่อมสรรเสริญ (ให้พร) บุคคลผู้ลงมือทำด้วยความเพียรอย่างต่อเนื่อง
สรุป จะเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ ปีนี้หรือปีหน้า ปีเก่าหรือปีใหม่ ให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาท คุณยังต้องทำงาน หาเงิน เลี้ยงตนเองและครอบครัวเหมือนเดิม ฉะนั้น อย่าประมาทในวัย ในความมีสุขภาพแข็งเรง ในชีวิต โดยเด็ดขาด
