บทความพระพุทธศาสนา

แผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ ที่ร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย

7 ตุลาคม 2021 | คาถา
บทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์
บทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์

บทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์

สัพเพ สัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพพะยาปัชฌา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา โหนตุ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ จงมีความสุขกาย สุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด


บทแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์นี้ เป็นบทแผ่เมตตามาตรฐานที่นิยมใช้มากที่สุด สั้น ๆ แต่ครอบคลุมสัตว์ทั้งหมดทั้งปวง

การแผ่เมตตาที่ดีนั้น ต้องออกจากจิตใจที่เป็นเมตตาจริง ๆ คำแผ่เป็นแค่แบบอย่างหรือตัวอย่างของการแผ่เจตนาที่ดีออกไปเท่านั้น แต่หากเจตนาไม่ดีหมายความว่าภายในจิตไม่มีเมตตาเลย คำแผ่ก็เป็นเพียงแต่ข้อความหรือตัวหนังสือคำพูดเท่านั้น


สรรพสัตว์ (บาลี สพฺพสตฺต หรือแยกเป็น สพฺเพ สตฺตา) หมายถึง สัตว์ทั้งหลาย, สัตว์ทั้งหมด, สัตว์ทั้งปวง, สัตว์ทั้งมวล

คำว่า “สรรพสัตว์” สามารถอ่านได้ทั้ง 2 แบบ คือ สัน-พะ-สัด หรือ สับ-พะ-สัด หมายความว่าอ่านได้ทั้ง สัน-พะ และ สับ-พะ คำที่อ่านลักษณะเหมือนกันมี 4 คำ ได้แก่ สรรพสัตว์ สรรพสิ่ง สรรพวิชา สรรพสามิต


สวัสดียามเช้า พระคุ้มครอง