ชาวพุทธขอแต่พร เป็นคนเกียจคร้านทำงาน

จริงหรือที่เขาว่า ชาวพุทธขอแต่พร เป็นคนเกียจคร้าน ไม่ยอมทำงาน

ความเกียจคร้านเป็นสัญชาติญาณอย่างหนึ่งของมนุษย์ที่ต้องการความสะดวกสบาย กิน นอน เที่ยว อยากได้อะไรก็ขอให้ได้มา โดยไม่ต้องใช้ความเพียรพยายามจนเกิดเป็นลัทธิสวดอ้อนวอน บวงสรวง ขอในสิ่งที่ตนต้องการจากสิ่งที่ตนเคารพนับถือ แม้ว่าคนเจริญมาถึงมีศาสนา การขอร้องอ้อนวอนก็ยังมีอยู่

แม้ผลิตกรรมทางวิทยาศาสตร์เป็นอันมาก เช่น เครื่องคิดเลข ก็เป็นการผลิตขึ้นเพื่อสนองความต้องการสะดวกสบายของคน เมื่อความเกียจคร้านเป็นสัญชาติญาณปกติของคน จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะนำมาเกี่ยวกับศาสนาใด เพราะคนเกียจคร้านมีทุกศาสนา แต่คำสอนให้คนเกียจคร้านไม่มีในศาสนา

ดังนั้น ในด้านของความเป็นจริงแล้ว เราต้องเข้าใจว่าศาสนาสอนให้คนช่วยตนเอง มีความหมั่นขยันหมั่นเพียร เสียสละ เป็นต้น หากคนในศาสนาจะทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับที่ศาสนาได้สั่งสอนไว้ ก็เป็นเรื่องของคนไม่เกี่ยวกับศาสนาแม้แต่นิดเดียว.