พระโพธิญาณเถร หรือ หลวงพ่อชา สุภทฺโท วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี ท่านเป็นพระเถระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ มีศีลาจารวัตรที่งดงาม เป็นที่เคารพนับถือของพุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ท่านมีศิษย์และทายาทธรรมมากมาย ท่านเป็นผู้มีปฏิภาณไหวในการแสดงธรรมเป็นอย่างมาก
ธรรมะหลวงพ่อชา
คราวหนึ่งขณะที่พระเณรทั้งวัดกำลังขนดินขึ้นไปใส่สนามหญ้ารอบโบสถ์ โดยมีหลวงพ่อยืนสั่งงานอยู่ มีหนุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งเดินมาเห็นเข้า จึงมายืนดูอยู่ใกล้ แต่กิริยาท่าทางไม่ค่อยสุภาพอ่อนน้อมเท่าไรนัก มีคนหนึ่งถามท่านห้วนๆ ว่า
“ทำไมท่านไม่พาพระเณรนั่งสมาธิ ชอบพาทำงานอยู่เรื่อย”
“นั่งมากมันขี้ไม่ออกว่ะ” คือคำตอบของหลวงพ่อ
วัยรุ่นกลุ่มนั้นรู้สึกงุนงงต่อคำตอบของท่าน แล้วท่านก็ยกไม้เท้าชี้ไปยังชายหนุ่มผู้นั้นก่อนที่จะพูดต่อว่า
“ที่ถูกนั้น นั่งอย่างเดียวก็ไม่ใช่ เดินอย่างเดียวก็ไม่ใช่ ต้องนั่งบ้าง ทำประโยชน์บ้าง และทำความรู้ความเห็นให้ถูกต้องไปทุกเวลานาที อย่างนี้จึงจะถูก กลับไปเรียนมาใหม่ นี้ยังอ่อนอยู่มาก เรื่องการปฏิบัตินี้ถ้าไม่รู้จริง อย่าพูด มันจะขายขี้หน้าตัวเอง”
สมาธิของหลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ( เรื่องเล่าเช้าวันพระ : ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๔ พระไพศาล วิสาโล
ที่มา : ชมรมพุทธธรรมกรรมฐาน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
