บทความพระพุทธศาสนา

คาถาพระลักษณ์หน้าทอง น่าลองไปใช้ เสกให้ได้สักคาถา เสริมเมตตาทั่วปฐพี

11 สิงหาคม 2019 | คาถา
เทวดา
เทวดา

ตำราพระลักษณ์หน้าทองนั้น มีหลากหลายตำรา มีหลายสายวิชา แต่จุดมุ่งหมายก็เพื่อเป็นเมตตามหานิยม เป็นมหาเสน่ห์ คนรักคนชม เมื่อคนรักคนเมตตาแล้วทำอะไรก็สะดวกง่ายขึ้น จีบสาวก็ได้ สมัครงานก็ง่าย ค้าขายก็สะดวก บทความนี้ผมรวบรวมคาถาพระลักษณ์หน้าทองจากสำนักต่าง ๆ มา ถึงแม้ว่าท่านจะไม่มีวัตถุมงคลพระลักษณ์หน้าทองของสำนักนั้นก็ตาม แต่ท่านก็สามารถสวดคาถาได้ครับ สวดเสกตนเองเป็นดีที่สุด

ทุกคาถาก่อนสวดให้ทำการตั้งนะโม 3 จบ จากนั้นระลึกครูบาอาจารย์ต่าง ๆ ที่ท่านเป็นเจ้าของคาถาหรือที่ได้แต่งคาถาไว้ ระลึกถึงเทวดาที่ทำการรักษาเรา เป็นมิตรสหายกับเรา ให้ท่านได้ช่วยสนับส่งเสริมเพิ่มพลังอำนาจแห่งคาถาให้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้นไป

คาถาพระลักษณ์หน้าทอง หลวงปู่กาหลง เขี้ยวแก้ว วัดเขาแหลม จ.สระแก้ว

โอมพระพักตร์ พระลักษณ์หน้าทอง สุวรรณผุดผ่อง หน้าทองพระพักตร์
ชายเห็นชายรัก สาวเห็นสาวรัก ผู้ใหญ่เห็นก็รัก พากันโสมนัส
ใครเห็นใครก็รัก รู้จักกูถ้วนหน้าไม่ว่าใคร
นะจับจิต โมจับใจ พุทโยงใย ธาหลงใหล ยะร้องไห้มาหากู ปะสะสัมปะติฏฐามิ

โอมพระแลงเป็นแสงพระลักษณ์ พระฤาษีจับปากกา พระลักษณ์จับหน้าจับตา สวาหะ
นะเห็นหน้ากูอยู่ไม่ได้ โมร้องให้ครวญคราง พุทกอดไว้มิใคร่จะวาง ธาครวญครางสะอื้นให้ ยะหลงไหลในจิต หญิงใดชายใดได้เพ่งพิศเห็นหน้ากู ก็ย่อมมิได้ ร้องให้มาหากู
โอมสิทธิแก่กู สวาหะ เอหิชัยยะ เอหิสัพเพชะนา พหูชะนาเอหิ

พระคาถาพระลักษรณ์หน้าทอง (หลวงพ่อเขียน สำนักขุนเณร)

นะ สุวัณโณ โมกาโรมะณี โชตะกัง พุทกาโร
สังฆะเมวะจะ ธากาโรสุริยังเอวะ ยะกาโร มุขขะเมวะจะ
สะทะมะมัง มังมะทะสะ กะระณียะ เมตตัง สัตตา
เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา จิตตัง จิตตัง
เขยยะนารี จักกะวัตติราชา มะโนโจรัง ไมตรีจิตตัง
พุทโธ โจรัง ไมตรี สรณัง จังงัง พุทโธ

พระคาถานี้แต่เดิมเรียกว่า พระคาถาฉัพพัณณรังสี หน้าทอง ใช้เสกใส่แป้งทาหน้า เป็นมหาเมตตานิยม มหาเสน่ห์ อานุภาพแห่งพระคาถานั้นแม้พระเจ้าจักรพรรดิก็ยังงงงวยในความงามของเรา เป็นพระคาถาที่หลวงปู่เขียนแห่งสำนักขุนเณร ที่ต่อมาหลวงปู่เงิน กตสาโร
ได้นำพระคาถานี้มาผสมว่านเมตตาเพื่อเสกเป็นพระลักษณ์หน้าทอง

คาถา Khatha
คาถา Khatha

มีคำกล่าวในพระพุทธศาสนาว่า อสชฺฌายมลา มนฺตา มนต์ มีการไม่ท่องบ่นเป็นมลทิน หมายความว่าจะเป็นมนต์คาถาหรือวิชาความรู้ใด ๆ ถ้าไม่นำมาใช้ก็ไม่เกิดประโยชน์ กล่าวถึงมนต์คาถา แม้นมีอยู่แต่เราไม่ท่องบ่นสาธยาย ไม่เสกไม่สวด ไม่ทำไว้ในใจ ไม่มีการภาวนา ก็ไม่สำเร็จประโยชน์ตามอำนาจแห่งมนต์ที่ควรจะมี